C3: แก้ความไม่เป็นธรรมผ่านสิ่งที่มองเห็น
ต้องมี: คนหนึ่งเสียโอกาสเพราะการกระทำหรือกติกาบางอย่าง และวิธีคืนโอกาสที่คนดูเข้าใจ ไม่ต้องสร้างตัวร้ายจากภาพเหมารวมของคนกลุ่มใด
ตัวอย่าง: รถเข็นวางขวางประตูจนคนส่งของผ่านไม่ได้ คีรันชี้พื้นที่ว่างข้างผนัง แล้วหมุนรถไปจอดตามแนวยาว คนส่งของผ่านได้ ขณะเจ้าของยังใช้รถเข็นต่อได้
ลองปรับ: เปิดด้วยคนที่ถูกขวาง เทียบกับเปิดที่รถขวางทาง ถ้าคนไม่เข้าใจปัญหา ให้ทำตำแหน่งประตูและรถให้ชัดก่อนเพิ่มสีหน้าโกรธ
จุดที่มักพลาด: เรื่องกลายเป็นการประณามหรือแก้แค้นจนลืมผลลัพธ์ เป้าหมายของตัวอย่างนี้คือทำให้ทั้งสองใช้ทางได้
C4: รู้คำตอบก่อนสร้างปริศนา
ต้องมี: คำถามเดียว กติกาที่ภาพสื่อได้ และหลักฐานที่รองรับคำตอบ ความงงไม่ใช่ความน่าติดตามโดยอัตโนมัติ
ตัวอย่าง: หุ่นในโลกสมมติตามเฉพาะดาบเหล็ก คีรันขยับดาบ หุ่นหันตาม เขาจึงวางดาบบนแท่นด้านหนึ่ง แล้วผ่านช่องอีกด้าน หุ่นยังมองดาบอยู่ ภาพอธิบายกติกาแทนข้อความ
ลองปรับ: ให้คนที่ไม่รู้บทดูแล้วบอกว่า “ทำไมหุ่นไม่ตามคีรัน” หากคำตอบส่วนใหญ่ไม่ตรงเหตุการณ์ ต้องทำจังหวะดาบขยับก่อนหุ่นหันให้ชัด
ตรวจบท: C3 ต้องคืนโอกาสจริง ส่วน C4 ต้องเฉลยด้วยการกระทำ ไม่ใช้แคปชันแก้ภาพที่เล่าไม่รู้เรื่อง